Trabzon'un Şalpazarı ilçesine bağlı Sinlice Mahallesi'nde, Oğuz Çepni Türklerinin kuşaktan kuşağa aktardığı geleneksel elma ve armut pekmezi yapımı sonbaharla birlikte yeniden başladı. Bahçelere kurulan büyük kazanlarda hazırlanan pekmez, kış sofralarının vazgeçilmezleri arasında yer alıyor.

ODUN ATEŞİNDE SAATLERCE KAYNIYOR

Kendi arazilerindeki ağaçlardan toplanan elma ve armutlar önce ayıklanıp temizleniyor, ardından küçük parçalara ayrılarak odun ateşindeki kazanlarda kaynatılıyor. Yumuşayan meyveler ezilip süzülüyor, elde edilen meyve suyu bakır ya da metal kazanlara aktarılıyor.

EN ZAHMETLİ AŞAMA

Meyve suyu, odun ateşi üzerinde saatlerce ağır ağır kaynatılıyor. Kazanın başında bekleyenler, pekmezin dibinin tutmaması ve taşmaması için sürekli karıştırarak kıvamını kontrol ediyor. Suyu buharlaşan karışım koyulaşarak kendine özgü rengini ve kokusunu alıyor.

ŞEKER VE KATKI MADDESİ YOK

Geleneksel yöntemle hazırlanan pekmeze şeker ya da katkı maddesi eklenmiyor. Meyvelerin kendi doğal şekeri ve aromasıyla hazırlanan yöresel lezzet, özellikle soğuk kış günlerinde kahvaltı sofralarında tüketiliyor.

KUŞAKTAN KUŞAĞA

Ağasar yöresinde pekmez yapımı, yalnızca kışlık hazırlık değil; aile dayanışmasının ve toprağa bağlılığın da bir parçası olarak görülüyor. Bir zamanlar neredeyse her evin bahçesinde kurulan kazanlar, yöre halkının çabasıyla bugün de yaşatılıyor.