Şu gerçeği baştan söyleyelim:
Kahramanmaraş’taki okul saldırısı bir “anlık cinnet” değil.

Biriken bir şey var.
Ve o birikim artık taşmaya başlamış durumda.

Dünyadaki araştırmalar ne diyor?
Yalnızlık.
Dışlanma.
Zorbalık.
Aile içi sınır eksikliği.
Erken fark edilmeyen psikolojik kırılmalar.

Yani mesele “bir çocuk” değil.
Mesele sistem.

Okul dediğimiz yer ne yapar?
Akıl inşa eder.
Bilim öğretir.
Karakter kazandırır.

Ama bu sürece direnç gösteren,
kurallara uymayı reddeden tipler de maalesef var.

Bu tipler erken tespit edilmelidir.
Bunun için rehberlik sistemi güçlendirilmelidir.
Öğretmenin çocukla ilgili tespitleri mutlaka dikkate alınmalıdır.

Hatırlayın.

Bir dönem sağlıkta da benzer bir süreç yaşandı.
Sağlık çalışanlarının itibarı aşındırıldı.

Sonuç ne oldu?
Kuralsız, öfkeli, paçoz tipler hastanelerde ortaya çıktı.

Bugün aynı süreç eğitimde yaşanıyor.

Öğretmen itibarsızlaştırılıyor.
Otorite zayıflatılıyor.

Ve burada açık konuşalım:

Öğretmene gerçekten değer veriyorsanız,
öğretmenin maaşı, emeğin karşılığına denk gelecek şekilde
ciddi ve nitelikli bir biçimde artırılmalıdır.

Çünkü saygı sadece sözle olmaz.
Geçim derdiyle boğuşan bir öğretmenden
gelecek inşa etmesini bekleyemezsiniz.

Bu bir bileşik kaplar meselesi.

Bir yerde düşen seviye,
öbürünü de aşağı çeker.

Gelelim meselenin kalbine:

Veli meselesi.

Veli bir eğitim uzmanı değildir.
Öğretmene talimat veremez.
Okula baskı kuramaz.

Okul bir tartışma alanı değildir.
Okul, eğitim alanıdır.

Bugün tablo net:

Çocuğuna sınır koyamayan veli,
okuldaki sınırı da reddediyor.

Baskıyı hak,
müdahaleyi özgürlük sanıyor.

Ve çocuk bunu öğreniyor.

Evde öğrenilmeyen sınır, okulda öğretilemez.

Sınır tanımayan veli,
sınır tanımayan çocuk yetiştirir.

O çocuk da kuralla karşılaştığında
şiddete başvurur.

Kahramanmaraş’taki saldırı
bu zincirin bir sonucudur.

Okul, sorumlu öğrenciden ve sorunlu velilerden korunmalıdır.

Özellikle veli doğrudan içeri girememelidir.
Girişler kontrollü olmalıdır.

Ameliyathanede nasıl ki söz cerrahınsa,
sınıfta da söz öğretmenin olmalı.

Öğretmen çağırmadan okula giden veli,
kesinlikle okulun kapısından içeri girmemeli.

Bir de CİMER meselesi var.

CİMER üzerinden öğretmenlerle ilgili yapılan şikâyetler
kabul edilmemeli, doğrudan değerlendirmeye alınmamalıdır.
Bu tür başvurular Millî Eğitim müdürlüklerine yönlendirilmelidir.

Öğretmenlik sıradan bir meslek değildir.

Öğretmen yetiştirilir.
Bu yüzden korunmalıdır.

En başa dönelim:

Çocuk sonuçtur.
Asıl sorumlu velidir.

Okul bir kurallar sistemidir.
Eğitim bir disiplindir.

Ve unutmayalım:

Doğanın bilgisi…
İsterseniz Tanrı’nın bilgisi deyin…

İnsanlık bu bilgiyi
yüzyıllardır öğretmenin eliyle öğrenir.

O yüzden öğretmen
sadece bir memur değildir.

Bilginin taşıyıcısıdır.

Bu yüzden…

Öğretmen korunmalıdır.
Saygınlığı tartışma dışı bırakılmalıdır.

Hatta…
tanrısal bir saygınlık gibi
dokunulmaz bir alan sağlanmalıdır.